Dunkie voelt zich alleen. Op een dag ziet hij Familie Konijn met allemaal lekkere dingen in de weer. Ze bouwen een feestje. Och, mocht Dunkie maar komen. Dan was hij niet meer zo verdrietig en alleen
en toen kwam een andere Dunkie thuis, hij voelden zich ok alleen zonder huis en zonder vrienjes, en toen zag hij onze Familie Parkiet. We heben hem maar doodenvoudig in de kooi met onze parkieten gezet. Wat was hij toen tevreden!
